jarmuż z kasztanami

Jarmuż jest dopiero dobry, gdy nieco przemarznie; wtedy wybrać same wierzchnie listki, opłukać i ugotować w gorącej wodzie, gdy zmięknie, odcedzić, nalać na chwilę zimną wodą, wycisnąć z niej i dopiero usiekać. Utrzeć na tarce na 6 osób parę marchwi, jeden burak i jedną parzoną cebulę, wymieszać to z jarmużem, włożyć w rondel dużo młodej słoniny, lub masła, gdyż jarmuż musi być tłusty, zagotować z łyżką mąki, włożyć jarmuż, osolić, podlać rosołem lub smakiem z wieprzowiny i dusić pod pokrywą, aż się wysadzi. Do takiego jarmużu dają się kasztany upieczone lub ugotowane w wodzie, które obrać ze skóry, wrzucić w karmel, ale nie rumiany, zrobiony z cukru i odrobiny wody, zasmażyć chwilkę, wymięszać i wyjmować jeden za drugim, układając na brzegu półmiska koło jarmużu. Można także jarmuż okładać półgęskiem lub wędzonką.

Lucyna Ćwierczakiewicz
„365 obiadów za pięć złotych”
Warszawa 1897

Jarmuż według źródło to odmiana botaniczna kapusty warzywnej. Jest uważany za bardzo pożywne warzywo zawierające silne przeciwutleniacze i właściwości przeciwzapalne. Jest bogatym źródłem witamin, wapnia i żelaza. Do końca średniowiecza jarmuż był jednym z najpopularniejszych zielonych warzyw w całej Europie. Jarmuż jest dość odporny na przymrozki i potrzebuje kilkustopniowego mrozu dla polepszenia smaku, pod wpływem mrozów w liściach jarmużu wykształcają się cukry zapewniające mu charakterystyczny smak. To proste warzywo doskonale smakuje podane w towarzystwie jadalnych kasztanów zasmażonych w karmelu. Jarmuż z kasztanami jest pyszny, prosty do przygotowania i bardzo elegancko prezentuje się na stole.
 

250 g jadalnych kasztanów
1 szklanka wody
1 szklanka cukru

Kasztany opłukać i włożyć do garnka, zalać wodą. Gotować około 20 minut, po wyjęciu z wody obrać, kiedy są jeszcze gorące. Z wody i cukru ugotować karmel, włożyć kasztany i je usmażyć.
 

1000 g jarmużu
1 łyżka masła
1 łyżka mąki pszennej
1/2 szklanki śmietany
sól
cukier

Jarmuż obrać z łodyg, sparzyć gotującą wodą, następnie ugotować w słonej wodzie i odcedzić. Odcedzony jarmuż posiekać i przetrzeć przez drobne sito. Na patelni zrobić zasmażkę z masła i mąki, rozprowadzić to śmietaną i włożyć do tego przetarty jarmuż. Całość zasmażyć, doprawić do smaku solą i cukrem. Jarmuż podawać obłożony kasztanami. 

kokosowa panna cotta

Idealnie kremowy deser o kokosowej nucie, podany w towarzystwie dżemu z owoców granatu. Deser jest bardzo prosty do przygotowania i nie wymaga wielu składników, najlepiej przygotować go dzień przed podaniem, by miał właściwą konsystencję. Kokosowa panna cotta  z przepisu znalezionego w GoodFood.

 
500 ml śmietany kremówki
400 ml mleka kokosowego
75 g cukru
25 ml żelatyny

dżem z owoców granatu

W dwóch łyżkach gorącej wody namoczyć żelatynę, wymieszać, by nie było grudek. W garnku zagotować śmietanę, mleko kokosowe i cukier, zdjąć z palnika, odczekać chwilę, dodać żelatynę i dobrze wymieszać. Do przygotowanych pojemniczków rozdzielić mieszankę, przykryć folią spożywczą i schłodzić przez noc. Przed podaniem każde naczynie włożyć na kilka sekund do miseczki z gorącą wodą i nożem poluzować brzegi. Przełożyć na talerz i udekorować dżemem z owoców granatu. 

dżem z owoców granatu

Granat według źródła uprawiano już 5 tysięcy lat przed naszą erą. W starożytnej Grecji i Egipcie roślinę tę czczono jako świętą, a starożytna medycyna Chin uznawała sok z granatu za skoncentrowane życie i symbol długowieczności. Z powodu dużej ilości nasion granat stał się symbolem płodności i siły rozrodu roślin. Granaty pochodzą z Persji i Mezopotamii. Od wieków uprawiano je także w Indiach i na Kaukazie. Wiedza o nich dotarła do Europy za sprawą wschodnich baśni, bajek i legend. Do Syrii, Grecji i Hiszpanii przypłynęły wraz z fenickimi kupcami. Według greckiej mitologii, sprowadziła je na Cypr świadoma mocy granatów, bogini miłości - Afrodyta. Doceniło je także Cesarstwo Rzymskie - krzewy granatowca zdobiły ogrody możnych i patrycjuszy, a kuszące owoce dodawano do menu wykwintnych biesiad. W wiekach średnich granaty odkryto na nowo - sprowadzili je do Hiszpanii Arabowie. Tradycja żydowska mówi, że granat zawiera w sobie 613 nasion na podobieństwo 613 przykazań Tory. Również lekarze opiekujący się Aleksandrem Wielkim używali tego owocu jako skutecznego medykamentu. Soczyste owoce granatu budzą do życia niczym rześki, wiosenny poranek. W nich ponoć kryła się tajemnica królowej Kleopatry, która świadoma dobroczynnego wpływu owoców na urodę zajadała się nimi obficie. Nic zatem dziwnego, że w swoich czasach była wzorem kobiecej urody i podbijała męskie serca, nie wyłączając samego Cezara. Hipokrates, ojciec wszystkich medyków, odkrył, że owoc ten może być użyteczny przy leczeniu bezpłodności oraz może znosić objawy przekwitania. Owoc granatu był na przestrzeni dziejów zawsze kojarzony z kobietą, a niektórzy badacze Biblii twierdzą, że zakazanym owocem w ogrodzie rajskim nie było jabłko, lecz granat. Granat czczony był jako roślina święta, odegrał wielką rolę w obrzędach na Bliskim Wschodzie. Uznawano go za symbol odradzania się i płodności, a kwiat uchodził za symbol miłości. W świecie antycznym związany był z kultem Demeter, Persefony, Hery i Afrodyty. Te boginie przedstawiano najczęściej z owocem granatu przy piersi. W Grecji do dzisiaj weselni goście sypią ziarna granatu pod nogi młodej parze, na znak szczęścia i pomyślności. Ponadto granat, ze względu na swój kształt, stał się pierwowzorem królewskiego berła oraz korony europejskich władców.

 

 

Granat to owoc o bardzo dużej zawartości polifenoli, które wiążą wolne rodniki. Produkty z owoców granatu zawierają bardzo dużo zdrowych substancji, łatwo przyswajalnych cukrów oraz witamin. Granat ma szerokie zastosowanie w przemyśle spożywczym. Sporządza się z niego soki, galaretki, używa do produkcji wina i syropu. Z tego wyśmienitego owocu z mnóstwem soczystych ziarenek warto też przygotować dżem. Pyszny dżem z owoców granatu doskonale smakuje podany do naleśników, idealnie komponuje się z serami pleśniowymi.

 

500 ml soku z granatu
200 g cukru
20 pektyny
1 łyżka soku z cytryny
  pestki z 1 granatu

 

Sok wlać do garnka, wsypać cukier i całość zagotować. Dodać pestki z granatu, sok z cytryny, pektynę i ponownie zagotować. Całość gotować około 5 minut, gorący dżem przełożyć do wypieczonych słoików i zakręcić.

korzenne babeczki z rodzynkami

Korzenne babeczki z rodzynkami są szybkie w przygotowaniu, pięknie pachną dzięki korzennej przyprawie i jeszcze lepiej smakują. Babeczki są z mielonymi migdałami i brązowym cukrem, po same brzegi wypełnione rodzynkami, można upiec je w dowolnych foremkach, bo idealnie zachowują kształt.

1 szklanka mąki pszennej

1 szklanka mielonych migdałów

115 g masła

3/4 szklanki brązowego cukru

2 jajka

2 łyżeczki ekstraktu waniliowego

1/2 szklanki kwaśnej śmietany

1 szklanka rodzynek

3 łyżeczki przyprawy do piernika

1/2 łyżeczki proszku do pieczenia

1/2 łyżeczki sody oczyszczonej 

sól

cukier puder

Do miski przesiać mąkę, proszek do pieczenia, sodę szczyptę soli i przyprawę korzenną. Masło utrzeć z cukrem na puszystą masę, dodawać jajka, jedno po drugim, ucierając masę przez cały czas. Dodać śmietanę i ekstrakt waniliowy i wymieszać. Dodać suche składniki i wymieszać tylko do połączenia się w jednolitą masę. Dodać rodzynki i całość wymieszać. Masę wyłożyć do foremek wysmarowanych masłem do 3/4 wysokości. Wstawić do piekarnika nagrzanego do 175° C i piec około 20 minut, aż patyczek będzie czysty. Babeczki ostudzić, wyjąć z foremek i osypać cukrem pudrem.

ciasto imbirowe

Pyszne, bardzo mocno rozgrzewające ciasto z dużą ilością imbiru. Ciasto imbirowe jest szybkie do przygotowania, bardzo miękkie i ma piernikowy posmak. Przepis na ciasto imbirowe z przepisu Sary Lewis z książki "200 Cakes and Bakes".
 

150 g masła
150 g golden syropu
150 g melasy
300 g mąki orkiszowej razowej
4 łyżeczki mielonego imbiru
1 łyżeczka przyprawy do piernika

1 łyżeczka sody  

2 jajka
4 łyżki mleka
2 łyżki dżemu z moreli
125 g kandyzowanych owoców

W garnku umieścić masło, golden syropu i melasę, podgrzać, wymieszać, aż do rozpuszczenia się masła. Zdjąć z palnika i przestudzić. Wszystkie suche składniki wymieszać w misce. Stopniowo wlewać masło z syropem i melasą, wbić jajka, dodać mleko i całość zmiksować. Ciasto wlać do formy i wstawić do piekarnika nagrzanego do 160º C na około 50 minut, aż patyczek wbity w ciasto zostanie suchy. Gotowe ciasto posmarować dżemem i udekorować pokrojonymi owocami.

ciastka czekoladowe z cynamonem, goździkami i cytryną

Bredle według źródła są to herbatniki lub małe ciastka tradycyjnie pieczone w Alzacji szczególnie w okresie Bożego Narodzenia. To słodycze w niesamowicie różnych smakach z orzechami, kokosem czy też czekoladą, w różnych kolorach i kształtach. Ciastka te są słodkie, smaczne i ponadczasowe, mogą mieć aromat cynamonu, pomarańczy, anyżu, gałki muszkatołowej czy goździków. Bredle piecze się, by podzielić się nimi z rodziną i przyjaciółmi lub zawiesić na choince. 

Przepis na pyszne ciastka czekoladowe z cynamonem, goździkami i cytryną pochodzi od Agnieszki. Ciastka kształtuje się w foremce niedźwiedzia łapa i pozostawia na noc do osuszenia, by podczas pieczenia zachowały kształt. Ciastka po upieczeniu są mięciutkie, później wierzch twardnieje i robi się chrupiący, a środek pozostaje miękki.

250 g migdałów

225 g cukru pudru

125 g gorzkiej czekolady

1/2 łyżeczki mielonego cynamonu

szczypta mielonych goździków

1 łyżka kakao

3 białka

skórka z 1/2 cytryny
sól

Migdały zmielić w malakserze z dodatkiem 25 gram cukru, dodać czekoladę połamaną w kostkę i ponownie zmielić, dodać cynamon, goździki i kakao i jeszcze zrobić kilka pulsów malakserem do połączenia się składników. Białka lekko ubić ze szczyptą soli i dodawać stopniowo resztę cukru ubijając na sztywną bezę. Dodać do bezy zmiksowane migdały z czekoladą, startą skórkę z cytryny i ostrożnie wymieszać szpatułką. Blat wysypać cukrem pudrem. Nabierać łyżką ilość ciasta, która z górką wypełni foremki i obtaczać je w cukrze pudrze formując kształt, który wypełni foremkę. Odciskać wzory w foremce i układać na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Zostawić do wysuszenia na noc. Następnego dnia nagrzać piekarnik do 180º C i piec ciasteczka przez około 15 minut. Zostawić do wystudzenia na papierze do pieczenia, potem podważając nożem zdjąć z papieru.

karkówka z nadzieniem z suszonych owoców o aromacie śliwowicy

Rolada z karkówki to kwintesencja tradycyjnej pieczeni, nadziana suszonymi morelami, jabłkami i śliwkami moczonymi w śliwowicy. Karkówka z nadzieniem z suszonych owoców o aromacie śliwowicy doskonale smakuje gdy zostanie podana na ciepło na świąteczny obiad, świetnie też smakuje na zimno, cienko pokrojona. 

1200 g karkówki
100 g suszonych śliwek
100 g suszonych moreli
100 g suszonych jabłek
100 ml śliwowicy
sól
pieprz
majeranek
słodka papryka
czosnek granulowany
2 łyżki oleju

Pokrojone w kostkę morele, jabłka i śliwki, zalać połową ilości śliwowicy i zostawić na około 2 godziny. Karkówkę umyć, osuszyć i rozkroić na centymetrowy płat. Natrzeć ją z obu stron zmieszanymi przyprawami. Nadzienie wyłożyć na rozkrojoną karkówkę, dobrze zrolować i związać. W garnku rozgrzać olej, na nim zrumienić mięso z każdej ze stron, wlać pozostały alkohol i wstawić do piekarniku rozgrzanego do 180º C na około 90 minut, co jakiś czas podlewać mięso powstałym sosem, aż karkówka będzie miękka. W przypadku podawania mięsa na ciepło, należy je przed krojeniem pozostawić na kilka minut do ostygnięcia, a powstały sos zredukować. Mięso przed podaniem na zimno należy całkowicie schłodzić, wstawiając na noc do lodówki.